کاتالوگی که فقط دیده می‌شود
بیشتر فروشگاه‌ها کاتالوگ دارند. عکس‌ها خوب‌اند، قیمت‌ها نوشته شده و دسته‌بندی‌ها مرتب است. اما این کاتالوگ برای یک مصرف‌کننده طراحی شده است: انسانی که صفحه را می‌بیند، چشمش روی عکس‌ها می‌چرخد و خودش نتیجه می‌گیرد.
حالا فرض کنید مشتری در چت از دستیار بپرسد: «یک چیز ساده برای هدیه به یک مرد جوان می‌خواهم، کمتر از دو میلیون.» دستیار برای جواب دادن باید چند محصول را از کاتالوگ پیدا کند، قیمت را بسنجد و دلیلی برای هر پیشنهاد بیاورد. اگر کاتالوگ شما برای این کار آماده نباشد، یا جواب نمی‌دهد یا جواب نادرست می‌دهد.
کاتالوگ برای چت‌بات فقط ویترین نیست؛ داده‌ای است که دستیار هنگام گفت‌وگو از آن استفاده میکند. آرتین‌بات میتواند با استفاده از کاتالوگ، محصولات یا خدمات مرتبط را به‌صورت کارت در گفت‌وگو نشان بدهد. اما کیفیت آن کارت‌ها دقیقاً به کیفیت داده‌ای که وارد کرده‌اید بستگی دارد. در این مقاله می‌بینیم کاتالوگ خوب برای چت‌بات چه ویژگی‌هایی دارد، چطور ساخته می‌شود و مهم‌تر از همه، چطور زنده می‌ماند.
کاتالوگ خوب چه اطلاعاتی دارد؟
برای انسان، یک عکس و یک اسم کافی است. برای دستیار، چیزی لازم است که بتواند با آن استدلال کند. چند فیلد اصلی هستند که تقریباً در هر نوع کاتالوگی اهمیت دارند.
اول، عنوان روشن. عنوان‌هایی مثل «مدل ۲۰۴» برای مشتری بی‌معنی است. عنوانی که نوع محصول و ویژگی اصلی را بگوید، هم برای مشتری و هم برای دستیار مفید است.
دوم، توضیح واقعی. دستیار از توضیح می‌فهمد این محصول برای چه کسی یا چه کاری مناسب است. اگر توضیح فقط تکرار عنوان باشد، دستیار چیزی برای گفتن ندارد. دربارهٔ اینکه توضیح چه شکلی داشته باشد، در مقالهٔ قبل از خرید، مشتری چه چیزهایی را باید بداند؟ بیشتر نوشته‌ایم.
سوم، قیمت و موجودی. این دو فیلد حساس‌ترین‌اند، چون اگر اشتباه باشند، مشتری با اطلاعات غلط تصمیم می‌گیرد. در بخش نگهداری به آن‌ها برمی‌گردیم.
چهارم، تصویر و پیوند. کارت محصول بدون تصویر و لینک خرید ناقص است. مشتری باید بتواند با یک کلیک به صفحهٔ محصول برسد.
پنجم، ویژگی‌های مشخص: رنگ، سایز، جنس، ظرفیت یا هر چیزی که مشتری بر اساس آن فیلتر میکند. هر چه این ویژگی‌ها ساختارمندتر باشند، پیشنهاد دقیق‌تر است.
کاتالوگ فقط برای محصول نیست
یکی از برداشت‌های رایج این است که کاتالوگ یعنی فهرست کالا. در آرتین‌بات کاتالوگ میتواند انواع دیگری هم داشته باشد: محصول، مقاله، اتاق، پرواز، خدمت، رویداد یا یک نوع سفارشی که خودتان تعریف می‌کنید. این یعنی کسب‌وکارهایی که کالای فیزیکی نمی‌فروشند هم می‌توانند از آن استفاده کنند.
اگر کسب‌وکار شما خدمات می‌دهد، هر خدمت یک «آیتم» کاتالوگ است با عنوان، توضیح، قیمت یا بازهٔ قیمت و شرایط. اگر هتل یا اقامتگاه دارید، هر نوع اتاق یک آیتم است. اگر سایت محتوایی دارید، مقاله‌ها می‌توانند آیتم باشند تا دستیار هنگام جواب دادن، مقالهٔ مرتبط را هم معرفی کند. این‌ها را در سناریوها بیشتر می‌بینیم.
ورود اطلاعات: از کجا شروع کنیم؟
کاتالوگ را می‌توان از چند منبع وارد کرد: فروشگاهساز ووکامرس یا شاپیفای، یک فید JSON، نقشهٔ سایت، اینستاگرام یا ورود دستی. انتخاب منبع به نوع کسب‌وکار شما بستگی دارد.
اگر فروشگاه‌تان روی ووکامرس یا شاپیفای است، اتصال مستقیم کمترین کار را دارد و اطلاعات را از همان‌جایی می‌گیرد که شما هر روز به‌روزش می‌کنید. این مهم‌ترین مزیت است: یک منبع حقیقت، نه دو نسخه. اگر فروشگاه‌تان سیستم ویژه‌ای دارد، فید JSON راه انعطاف‌پذیرتری است و می‌توان فیلدها را به ساختار کاتالوگ نگاشت کرد.
ورود دستی برای کسب‌وکارهایی با تعداد کم آیتم مناسب است، مثلاً یک شرکت خدماتی با ده خدمت. اما مراقب باشید: هر آیتمی که دستی وارد می‌کنید، باید دستی هم به‌روز شود. این همان خطر نسخهٔ دوم است. برای فروشگاه با صدها محصول، ورود دستی بدون برنامهٔ نگهداری، به‌سرعت قدیمی می‌شود.
سناریو اول: فروشگاه ووکامرس با صدها محصول
فروشگاهی را در نظر بگیرید که با ووکامرس کار میکند و محصولاتش را هر هفته به‌روز میکند. اتصال مستقیم کاتالوگ، بیشترین صرفه‌جویی را برای او دارد. اما مشکل رایج این فروشگاه‌ها داده‌ای است که برای وب‌سایت کافی است ولی برای دستیار نه.
مثلاً توضیح محصول در ووکامرس فقط دو خط است، دسته‌بندی‌ها بی‌نظم‌اند و ویژگی‌هایی مثل جنس یا ظرفیت در متن توضیحات گم شده‌اند. نتیجه این است که اتصال کار میکند، اما پیشنهادها سطحی می‌مانند. راه‌حل این است که قبل از اتصال، ده محصول پرفروش را بردارید و توضیحات و ویژگی‌هایشان را کامل کنید. این ده محصول معمولاً بیشترین سؤال مشتری را هم می‌گیرند.
برای جزئیات اینکه دستیار با اطلاعات موجودی و قیمت زنده چگونه باید رفتار کند، مقالهٔ چگونه AI Agent را به موجودی و قیمت واقعی متصل کنیم را ببینید.
سناریو دوم: اقامتگاه و اتاق‌ها
اقامتگاهی با پنج نوع اتاق را تصور کنید. مشتری می‌پرسد: «یک اتاق برای دو نفر با نمای باغ دارید؟» اگر هر نوع اتاق یک آیتم کاتالوگ با ویژگی‌های مشخص باشد، مثل ظرفیت، نما، امکانات و قیمت، دستیار میتواند اتاق مناسب را با دلیل معرفی کند.
اما اینجا یک تفاوت مهم وجود دارد: موجودی اتاق وابسته به تاریخ است. کاتالوگ میتواند بگوید چه نوع اتاقی دارید، ولی اینکه امشب خالی است یا نه، اطلاعات دیگری می‌خواهد. دستیار نباید وانمود کند که از موجودی تاریخ‌دار خبر دارد، مگر اینکه واقعاً به آن متصل باشد. بهتر است برای رزرو، مسیر مشخصی به انسان یا سیستم رزرو داشته باشید. این مرز را باید در طراحی دستیار صریح کنید.